Apetyt i pragnienie. Ważne wskaźniki zdrowia kota
Jest wiele prawdy w tym, że jedną z oznak zdrowia, czy to u człowieka, czy u zwierzęcia jest apetyt utrzymujący się na zrównoważonym poziomie, a także przeciętne pragnienie.
Kiedy w tych aspektach życia zachodzi diametralna zmiana, która utrzymuje się przez dłuższy czas, zdecydowanie powinno nas to zaniepokoić. Tak jest również w przypadku kotów.
Zdrowy dorosły kot zwykle je regularnie i w podobnych ilościach. Jeśli pupil nagle traci apetyt, odmawia karmy przez ponad 24 godziny, lub wręcz przeciwnie - zaczyna jeść znacznie więcej niż dotychczas - należy zachować czujność.
Utrata apetytu może wskazywać m.in. na choroby nerek lub wątroby, problemy stomatologiczne (ból zębów, zapalenie dziąseł), choroby zakaźne lub pasożytnicze, ból lub gorączkę związane z innymi schorzeniami, lub nasilony stres (np. po przeprowadzce, pojawieniu się nowego zwierzęcia, dziecka, gości).
Jednak nie tylko brak apetytu, ale łapczywe jedzenie i ciągły głód zwierzęcia, mimo podawania posiłków, powinien zaniepokoić opiekuna.
Wówczas może zaistnieć podejrzenie nadczynności tarczycy (u kotów starszych), cukrzycy, choroby pasożytniczej lub być skutkiem niedożywienia czy złej jakości karmy.
Co z pragnieniem? Nerki na cenzurowanym
Podobnie jak zmiana apetytu, także wzrost pragnienia może mieć różne przyczyny. Koty przeważnie dostarczają wodę swojemu organizmowi poprzez pokarm, dlatego tak ważne jest karmienie kotów mokrą karmą, która zaspokaja ich zapotrzebowanie na wodę.
Kot, który nagle zaczyna często podchodzić do miski lub pić z nietypowych miejsc (np. z kranu, toalety czy doniczki), może cierpieć na przewlekłą chorobę nerek, cukrzycę, choroby hormonalne (np. Cushinga, nadczynność tarczycy), zakażenie układu moczowego, lub być odwodniony po biegunce, wymiotach czy upalnym dniu.
Jeśli kot pije dużo więcej niż zwykle przez kilka dni, konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii i podstawowe badania - morfologia, biochemia krwi, analiza moczu.
Nie lekceważ psychiki. To też może być przyczyną
Nie tylko ciało, ale i emocje wpływają na apetyt kota. Stres, lęk czy zmiana rutyny mogą prowadzić zarówno do utraty, jak i wzmożonego jedzenia. Częste przyczyny behawioralne wpływające na zmianę apetytu u kota to chociażby nowy kot lub inne zwierzę w domu, a także nowy członek rodziny.
Zmiany w psychice u kota może wywołać nawet zmiana miejsca miski, kuwety lub mebli, a także głośne remonty, przeprowadzka, wizyty obcych osób, czy długotrwała samotność lub nuda.
W takich sytuacjach warto zadbać o bezpieczne miejsca do ukrycia się, stały rytm dnia, spokojne karmienie w cichym kącie i stymulację zabawą. Pomocne mogą być też feromony uspokajające i konsultacja z behawiorystą, jeżeli wykluczymy przyczyny wynikające ze zdrowia fizycznego.
