Czy plac zabaw zawsze musi przybierać formę ogrodzonego terenu z tym samym zestawem zabawek i ławkami dla rodziców? Gościn odcinka, Ańa Komorowska, architektka krajobrazu i projektantka (nie)placów zabaw przekonuje, że niekoniecznie. Sama przez lata praktyki zawodowej projektowała tzw. naturalne place zabaw, czyli miejsca, w których ingerencja architeka wydaje się minimalna. Dzieci bawią się w otoczeniu, które przypomina las, ogród, łąkę, wykorzystując elementy takie jak kłody, pnie, kamienie, ziemia, woda. Tego rodzaju rozwiązania nie tylko cieszą, ale też pomagają rozwijać motorykę, pobudzają wyobraźnię i uczą budowania społecznych kompetencji.

Jednym ze świetnych przykładów niestandardowych placów zabaw jest "Rezerwat dzikich dzieci" w Lublinie, w którym dzieci mogą uczynić za dość swojej potrzebie konstruowania, naprawiana, kreowania. - To tak zwany "przygodowy" plac zabaw. W takim miejscu przygotowane są deski, narzędzia, palety, młotki, piły gwoździe itd. Rodzice nie mają tam wstępu, jest tylko osoba dorosła, tzw. playworker, którego obowiązkiem jest czuwanie nad zabawą, jest takim "nadzorem budowlanym" - tłumaczyła Ańa Komorowska. - W Berlinie jest kilkanaście takich placów, w Polsce jeden, w Stanach Zjednoczonych dwa.

W odcinku poruszono też problem tzw. patoplaców zabaw - przestrzeni afunkcjonalnych, w których komfort użytkownika jest minimalny. To zwykle niewielkie obszary ogrodzone płotem i wypełnione standardowymi zabawkami. Dlaczego powstają na polskich osiedlach? I jak ich projekty mają się do obowiązujących przepisów?

"Zamieszkanie" to podcast wideo, w którym z zaproszonymi ekspertkami i ekspertami rozmawiamy o architekturze i jakości przestrzeni, w której żyjemy. Nowe odcinki podcastu można oglądać w każdą środę o godzinie 20 na stronie głównej Interii, a archiwalne nagrania dostępne są w serwisie Styl portalu Interia.