Płynnie odmładza
Zobacz również:
Toniki to przede wszystkim woda - stanowi do 90 procent składu. Jednak w przypadku tych kosmetyków najważniejsze są intensywnie działające dodatki. Dziesięć procent kwasów AHA (glikolowego lub mlekowego) to dość, żeby tonik delikatnie złuszczył martwy naskórek, wygładził zmarszczki i pobudził skórę do regeneracji, nie podrażniając jej.
Najnowsze toniki do cery dojrzałej zawierają także niewielkie ilości silnie odmładzającego kwasu retinowego. Efekty pielęgnacji zobaczysz pod warunkiem, że będziesz systematyczna. Przez miesiąc rano i wieczorem po myciu twarzy przetrzyj ją tonikiem, zanim sięgniesz po krem.
Zmywa plamy
W przeciwieństwie do kremów rozjaśniających przebarwienia toniki nie ograniczają produkcji ciemnego barwnika (melaniny). Za to dzień po dniu "zmywają" widoczne już na skórze ciemne plamki. To zasługa kwasów owocowych i kwasu migdałowego, które stopniowo złuszczają naskórek. Tonik nie przesusza skóry, bo dodawane są do niego także substancje łagodzące i nawilżające, np. sproszkowany jedwab, pantenol, witamina B i E.
Każdego wieczoru przez cztery tygodnie przecieraj czystą twarz tonikiem. A rano koniecznie chroń skórę kosmetykiem z filtrami UV. Używasz toniku już trzy miesiące? Zrób miesięczną przerwę, inaczej może uwrażliwić naskórek.
Gasi pragnienie
Każde mycie twarzy zmienia pH skóry - to m.in. dlatego staje się wtedy nieprzyjemnie napięta. Toniki błyskawicznie przywracają jej prawidłowy odczyn (idealne pH to 5 lub 5,5). To likwiduje dyskomfort, a także ułatwia zadanie kremom, które najlepiej działają w lekko kwaśnym środowisku.
Jeśli cera jest bardzo sucha, tonik powinien dodatkowo ją nawilżać. Dlatego do niedawna dodawano do nich glicerynę. Zastąpił ją skuteczniejszy kwas hialuronowy. Żeby jego cząsteczki mogły wniknąć w naskórek, w tonikach nawilżających często są też zmiękczające olejki, stąd nieco gęściejsza, czasem nawet żelowa konsystencja tych kosmetyków. Nawilżający tonik stosuj po każdym myciu twarzy. Efekty poczujesz natychmiast.
Izabela Nowakowska
TWÓJ STYL 3/2014
